Richard Harvey

Over de betekenis van de Thora en de joodse traditie voor leerlingen van Jesjoea lopen de meningen erg uiteen. Dit concludeerde Richard Harvey in 2009 in zijn proefschrift waarin hij de theologie van een aantal eigentijdse messiaans-Joodse denkers in kaart bracht. De verschillen die Richard vond, bestaan waarschijnlijk nog steeds (red.).

Uzi en Tamar Manor

Onderstaand leggen Uzi en Tamar Manor, die in moshav Sde Tsvi in de Negev wonen, uit hoe zij landbouw bedrijven op Bijbelse grondslag (red.).

In het Hadderech-archief bevindt zich een lange brief van Marjorie aan een vrouw waar boven staat: “Hoe gaat de bekering van een mens nu eigenlijk in zijn werk?” Hierin laat Marjorie zien hoe de vrouw zeker kan weten dat God haar voor de eeuwigheid behouden heeft.

Dr. Eitan Bar

Als er één Hebreeuws woord is dat de wereld lijkt te kennen, dan is het ‘sjalom’. Het klinkt bij begroeting en afscheid, het wordt gezongen in synagogen, gefluisterd in gebeden, op spandoeken genaaid en verlangend uitgesproken. Meestal wordt het vertaald met ‘vrede’, maar dit raakt slechts de oppervlakte.

Pieter A. Siebesma 

In deze maanden van het herdenken van de gebeurtenissen van korter of langer geleden staan we stil bij het Hebreeuwse werkwoord zachar - זָכָר - dat ‘gedenken’ betekent. De opdracht om te gedenken komt regelmatig in de Bijbel voor en krijgt in het Nieuwe Testament een nieuwe dimensie (red.).

ds. Oscar Lohuis

Sinds het begin van de Pinksterbeweging is er in veel kerken meer aandacht gekomen voor wonderen en tekenen. Hoe moeten wíj denken over wonderen? Kunnen wij verwachten dat God ook vandaag nog wonderen doet?

Dr. D. Hausdorff

In het orthodoxe Jodendom is ook nagedacht over het gebed en gebedsgenezing. En daar kunnen we van leren. Hieronder volgt een deel van de inleiding van D. Hausdorff in de Nederlandse siddoer, het dagelijkse gebedenboek. Hausdorff was huisarts in Rotterdam (red.).

Dr. Adolph Saphir

Laten we met volharding de wedstrijd lopen - Hebr. 12:1 (NBV).
Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloof behouden! - Tim. 4:7

Joop Akker

In een wereld vol van geweld en onverdraagzaamheid is het heilzaam om de stad die Abraham verwachtte (Hebreeën 11:10) voor ogen te houden. Als kinderen van Abraham mogen ook wij verlangend hiernaar uitzien.

Marc de Klijn

De kunstenaar Marc de Klijn was onlangs in Nederland in verband met de verschijning van zijn boek ‘Nieuw licht op oude woorden’. Sara van Oordt van Christenen voor Israël had hierover een vraaggesprek met hem dat uitgezonden werd via livestream op 13 mei.

Gerry Cohen

Een merkwaardige vraag, wat het voor mij betekent om een ​​cohen (priester) te zijn. Een cohen zonder tempeloffer of bloedoffer? En toch neem ik het feit dat ik een cohen ben inderdaad zeer serieus. In het bijzonder geloof ik dat ik een plicht heb, zoals God aan Aäron heeft opgedragen in Numeri 6:23-27. Door de Birkat Kohanim uit te spreken - de Priesterzegen - legt de priester de Naam van God op Zijn volk. Het is dus God - niet de cohen - die zegen brengt. Dit is echt alleen mogelijk omdat wij allemaal - elke gelovige in Messias Jesjoea - deel uitmaken van dat uitnemender priesterschap dat het Koninkrijk van God weerspiegelt.

Michiel Steenwinkel

Het is niet heel moeilijk om je geloof te verliezen tijdens je diensttijd in het Israëlische leger. 20 jaar geleden was dat al duidelijk voor de oprichters van Lech L’cha, de organisatie die pas afgezwaaide soldaten helpt het leven met God weer op te pakken. ‘Vaak zijn gelovigen de enige in hun eenheid, omgeven door vooral niet-gelovigen die vloeken, schelden, seksueel actief zijn en feesten in het weekend. Het is moeilijk dan overeind te blijven,’ zegt Shmuel Salway, leider van Lech L’cha.

redactie

De kasjroetregels of spijswetten zijn een belangrijk element binnen het jodendom. Als gevolg van deze regels mogen geen onreine en niet-koosjer geslachte dieren gegeten worden en is er een strikte scheiding tussen melk- en vleesproducten. In zijn proefschrift Mapping Messianic Jewish Theology onderzocht Richard Harvey hoe een aantal toonaangevende Messiasbelijdende Joden omgaat met de kasjroetregels. Een korte samenvatting van wel zeer uiteenlopende standpunten.

Op 7 en 8 september, met Rosj Hasjanah, vangt het nieuwe joodse jaar aan, op 16 september gevolgd door Jom Kippoer, de Grote Verzoendag en Soekkot, het Loofhuttenfeest, dat op 21 september begint.
Moge, na een jaar vol van spanningen, verdriet, zorgen en tegenstellingen, dit nieuwe jaar de ware Sjalom aanbreken, voor Israël en voor ons allen.
Het bestuur van Hadderech

Thea Ornstein

De maand voorafgaand aan het Joodse nieuwjaar heet Elloel en is er een van voorbereiding. Na het dagelijks gebed roept de sjofar tot bekering op en begint men zich al te verplaatsen in de stemming die bij de grote en ontzagwekkende dagen (de periode tussen Rosj Hasjanah en Jom Kippoer) hoort.

Daniel Zion

Nee niet ik, niet ik, alleen u Jesjoea in mij!
Alleen u brengt mij voor de God van mijn vaderen,
Alleen u kunt mij genezen, van iedere boze ziekte,
Nee niet ik, niet ik, alleen u Jesjoea in mij!
Alleen u leert mij alle schepselen lief te hebben,
Alleen u leert mij zelfs de vijand lief te hebben,
Nee niet ik, niet ik, alleen u Jesjoea in mij!
Daarom wil ik in uw liefde blijven,
voor altijd wil ik in uw wil blijven,
Nee niet ik, niet ik, alleen u Jesjoea in mij!

Zie ook: Rabbi Daniel Zion en de redding van de Bulgaarse Joden

Dit artikel is afkomstig uit het maandblad Hadderech van juni 2020

Martha Gobetz

De Eeuwige heeft in de Thora allerlei aanwijzingen gegeven welk voedsel geschikt is om te eten en te drinken. De zogenoemde spijswetten of kasjroet. Het nakomen van deze wetten draagt nog steeds bij tot de eigenheid van het jodendom. Zelf ben ik niet opgevoed met het kasjroet. Wel bestond er bij ons thuis grote huiver voor het nuttigen van bloedworst en paling. Dit eet ik zelf nog steeds niet.

Richard Harvey

 “Door de redactie van Hadderech werd mij gevraagd een kort artikel te schrijven over mijn persoonlijke visie op kasjroet en hoe Joodse volgelingen van Jezus met de spijswetten zouden moeten omgaan. De vraagsteller wist misschien niet dat een van de redenen om hierover in mijn proefschrift te schrijven was dat ik zélf graag meer duidelijkheid wilde hebben over de vraag of ik al dan niet koosjer zou moeten eten.”

Pieter A. Siebesma

Eén van de meest opvallende kenmerken van de Joodse godsdienst zijn de voedselwetten. Daarin onderscheiden orthodoxe Joden zich van de andere volkeren, omdat ze bijvoorbeeld geen varkensvlees en garnalen eten en andere dieren die in de Thora worden verboden. Ook het eten van bloed is verboden en als derde basisregel geldt het verbod om melk en vlees in één maaltijd te nuttigen. Voor de eerste twee is een duidelijke Bijbelse basis te vinden, maar de scheiding tussen melk en vlees is gebaseerd op een (nabijbelse) rabbijnse interpretatie van Ex. 23:19, dat je het bokje niet mag koken in de melk van de moeder.

Richard Harvey

Hoe denken Messiasbelijdende Joden over het vieren van de sjabbat? Dat is een van de vragen die Richard Harvey behandelt in het hoofdstuk ‘De Thora in de praktijk’ van zijn dissertatie. Diverse toonaangevende denkers passeren de revue. Hun opvattingen blijken heel divers. We kozen Baruch Maoz en Arnold Fruchtenbaum uit. Interessant in de visie van Maoz is dat de sjabbat voor hem heilig is maar dat hij geen religieuze betekenis toekent aan de wijze waarop hij de sjabbat viert. Voor hém is dit een uitvloeisel van zijn Joodse identiteit, een identitymarker.

Thea Ornstein

Shalom, wat een prachtig woord maar wat houdt het precies in? 

Het woord shalom komt in het O.T. 350 keer voor en in het N.T. als eirènè ca. 100 keer, waarbij we dit wel moeten lezen en begrijpen tegen de Oudtestamentische achtergrond. Meestal wordt het vertaald met vrede maar een enkele keer ook met veiligheid. Maar daarmee is de betekenis niet geheel uitgedrukt. Je kunt het ook vertalen met ‘heelheid’. Het staat dan in tegenstelling tot gebrokenheid, een woord dat in de tegenwoordige theologie veel gebruikt wordt. Bijvoorbeeld ‘de gebrokenheid van de schepping’ of ‘de gebrokenheid van ons bestaan’.