Christie Livingstone (secretaris)

De levens van bewoners en werkers in het tehuis zijn nauw met elkaar verweven. Veel inwoners wonen hier al jaren en noemen het hun Thuis, vooral degenen die geen familie hebben. Een aantal medewerkers werken hier al langere tijd en hebben de bewoners goed leren kennen. Nieuwe personeelsleden en vrijwilligers voelen zich snel een deel van de Ebenezer-familie.

Dr. Faith Goldberg (arts)

Iets dat ik leuk vind aan mijn werk als arts in Ebenezer Home, is de vrijheid om met de bewoners te bidden.

Op donderdagochtend brengen onze hoofdverpleegkundige, Kristin en ikzelf, altijd een 'thuisbezoekje' aan iedere bewoner. We kloppen op hun deur en praten een paar minuten over hun medische zorgen, familie, of over hoe je de beste Arabische koffie of appeltaart kunt maken. Een paar van onze bewoners zijn niet meer in staat om een ​​gesprek te voeren. Hun hersenfuncties voor geheugen en taal zijn aangetast als gevolg van dementie of de ziekte van Alzheimer.

Michiel Steenwinkel

Michiel Steenwinkel

Oktober vorig jaar bezocht journalist en theoloog Michiel Steenwinkel Israël, als reisleider van een jongerenreis van het Comité Gemeentehulp Israël. Hier leest u zijn verslag:

“We beginnen in woestijnstad Dimona bij Albert en Esther Knoester. Zij wonen daar sinds 2008. De wijk waarin ze wonen, staat bekend als orthodox. Er staan vijf synagogen en jesjiva’s. Het huis van Albert en Esther ligt recht tegenover een synagoge. Je kunt bijna bij elkaar naar binnen kijken. Aanvankelijk vroeg de rabbijn of Albert en Esther misschien Joods wilden worden. Maar met behoud van geloof in Jezus bleek dat te moeilijk.

Michael Nwaisry

Omdat christenen een kleine minderheid vormen in Israël geven de media niet veel aandacht aan Jezus of het evangelie. Maar vorig jaar september veranderde dit. Een Arabische pastor uit een dorp vlakbij Nazareth werd door vele uitzendkanalen gevraagd om van zijn geloof te getuigen.  

“Zijn videoboodschappen verspreidden zich als een virus en mensen van verschillende godsdienstige achtergronden delen ze onderling online,” vertelt Bader Mansour, voorzitter van de Baptisten Unie in Israël.
Het verhaal hoe dit gebeurde, is opmerkelijk.

Thea Ornstein

Op weg naar Pesach en Pasen lezen we in het evangelie drie keer dat de Messias weende: Tranen over een gestorven vriend, tranen over Jeruzalem en tranen in de hof van Gethsemane (Hebr. 5:7). Slechts een keer lezen we dat de Messias heeft gezongen – na de viering van wat door velen ‘het laatste Avondmaal’ genoemd wordt.

Helsinki Consultation

De Britse vereniging van Messiasbelijdende Joden meldde onlangs dat er een nieuwe internationale vereniging van Joodse volgelingen van de Messias opgericht wordt. Daartoe besloten vorig jaar augustus in Dallas, Texas, 40 voorgangers en theologen van Joodse afkomst. De nieuwe organisatie moet wereldwijd Messiasbelijdende Joden van velerlei pluimage gaan verenigen. In een slotverklaring van een vierdaagse conferentie wordt o.a. gesteld:

Special in Uniform is een innovatief programma dat jongeren met een handicap integreert in de Israel Defense Forces (IDF) en helpt hen voor te bereiden op een loopbaan na de legerdienst. Het programma is opgericht om iedereen het recht te geven zijn potentieel te benutten en geaccepteerd te worden in de maatschappij, ongeacht eventuele handicap. Special in Uniform gaat verder dan de muren van IDF-bases, waardoor zijn afgestudeerden op zinvolle manieren integreren in het personeelsbestand en de Israëlische samenleving.

Website: Special in Uniform

Koheen Gadol (hogepriester)

Dr. Pieter A. Siebesma

In Brooklyn, New York, werd onlangs een nieuwe uitgave van de Hebreeënbrief gepresenteerd. Het betreft een Hebreeuws-Jiddische uitgave die tot stand kwam onder leiding van ons sympathiserend lid Pieter Siebesma. In het IB-magazine zegt hij hierover: “Het idee voor deze uitgave ontstond naar aanleiding van een conferentie in Brooklyn waar ik samen met Christian Stier begin 2018 was.

In het kloppend hart van het ultraorthodoxe jodendom stonden we met verschillende organisaties stil bij de vraag: Wat kunnen we doen voor de charediem (ultraorthodoxe Joden)? Er bleek een groot gebrek te zijn aan klein materiaal in het Jiddisch. Ik schrijf ‘klein’ omdat de sociale controle in deze kringen extreem groot is en men een dergelijke uitgave liever onopgemerkt meeneemt (….).

Volgens een recent rapport van het Israëlische Bureau of Statistics wonen ongeveer 175.000 christenen in het Heilige Land, waardoor zij 2% van de bevolking vormen. Van die 175.000 is 77,7% Arabisch. In 2017 groeide de christelijke bevolking in Israël met 2,2%. Dit groeipercentage is een stijging ten opzichte van de 1,4% in 2016. De meeste christenen in Israël, 70,6% van hen, wonen in het noorden van het land.

Op een keer werd er door de Sjabbat en het Chanoekafeest een discussie gevoerd. De Sjabbat keek geringschattend naar Chanoeka en zei dat deze het jongste lid van de familie der feesten was. En dat aan hem, de Sjabbat, het eerstgeboorterecht toekwam omdat de Schepper uitrustte op hem en hij zo de eerste feestdag werd.
Daarop gaf Chanoeka ten antwoord: “Met Sjabbat zegt men geen halleel (Ps. 113-118), met Chanoeka daarentegen zegt men acht dagen lang halleel. Op de Sjabbat worden maar enkele kaarsen aangestoken, maar met Chanoeka steekt men elke dag een kaars meer aan en het licht wordt steeds sterker. Bovendien herinnert Chanoeka aan de dag waarop het heilige land van afgoderij gezuiverd was,

Citaten

Het is door de Joodse christenen dat de leer van de drie-eenheid geworden is zoals die is. Als het aan de niet-Joodse christenen had gelegen had de christenheid nu een driegodendom. .


(Evert van de Poll, 2018)