redactie

Op 25 juni had Sara van Oordt in de livestream van Christenen voor Israël een vraaggesprek met Gideon Samuel over de terugkeer naar het geloof van Israëli’s na 7 oktober 2023. Gideon is directeur van Am Israël Echad. Hij en zijn 150 medewerkers onderwijzen jaarlijks zo’n 40.000 kinderen over hun Joodse identiteit, over de Bijbel en over Abraham, Izak en Jakob als het fundament en de legitimatie van de staat Israël.

Zijn de kinderen veranderd na 7 oktober 2023?

Veel kinderen voelen zich na 7 oktober Joodser. Opeens vroegen ze zich af: “Waarom is dit gebeurd? Wat is de zin ervan?” Voor die terroristen was het niet de vraag of je je aan de Wet houdt of niet. Je bent Joods en je wordt afgeslacht. Die klap heeft velen wakker geschud.
Steeds meer kinderen beseffen dat we niet als andere volken zijn maar het gekozen volk en dat dat iets is om trots op te zijn. Ze zijn hun Joods-zijn en het leven in Israël als een groot wonder gaan zien. Er is ook een toenemend aantal kinderen dat gebedsriemen op school wil gebruiken en tzitziet dragen. Deze kinderen merken tot hun verrassing dat ze opeens een doel hebben in hun leven, soms vrolijker zijn en niet meer alleen aan zichzelf denken.

Wat is de impact van 7 oktober 2023 geweest op Israëli’s?

Zeven oktober was traumatisch. Het was net alsof God ons blind had gemaakt om een reden die we niet begrijpen. Maar de klap was groot. Drie jaar oorlog is moeilijk. Velen hebben familieleden die als reservisten ieder half jaar twee maanden in het leger dienen. We zijn uitgeput.
Tegelijk zijn veel mensen juist de wonderen gaan zien. Dat is de echte verandering. Een voorbeeld is Talik Gvili, de moeder van Ran Gvili. Ran was politieofficier en stierf tijdens de aanslagen van 7 oktober waarna zijn lichaam door Hamas naar de Gazastrook werd meegenomen.
Ze vertelde me: “Ik heb een enorme prijs betaald. Ik heb mijn zoon verloren. Maar het is een groot wonder dat alleen Hamas ons heeft aangevallen!”
Ook de teruggekomen gijzelaars vertellen over hun geloof dat hen houvast had gegeven in de tunnels en de moed om door te gaan.
Eén van hen, Eliya Cohen, die 505 dagen in de tunnels was, vertelt in zijn boek dat hij iedere dag een gesprek had met de Eeuwige en zei: “Papa dankjewel dat ik in leven ben en nog kan ademen ...”
Dat toont de kracht van het geloof, dat eigenlijk niet te begrijpen is. Net zo min als het bestaan van de staat Israël logisch verklaarbaar is. De hele wereld moet beseffen dat wat in Israël gebeurt een wonder van de Eeuwige is!

Maar waarom liet God 7 oktober toe?

Dat kunnen we niet weten. Het is dezelfde vraag als ‘Waarom liet God de holocaust gebeuren?’ Maar na die donkere tijden hebben we een groot licht gezien en de staat Israël gekregen.
Er staat geschreven dat we de wegen van God niet begrijpen, zoals een kind zijn ouders ook niet altijd begrijpt. We weten niet waarom zoveel mensen moesten sterven of ontvoerd werden. Maar wie gelooft, zegt: “Ik begrijp het niet, maar ik vertrouw U.” Want er staat geschreven: “Alles wat God doet is voor het goede”.
Dus ook als het moeilijk is en ook als we een ongelooflijke prijs hebben betaald, kijken we naar het goede. Israël is nu anders, geloviger en sterker.
Soms vinden we iets negatief terwijl het juist positief is als we het konden bekijken in het perspectief van 20, 30 of 100 jaar. Wij zien alleen maar een klein stukje. Als je alleen kijkt naar de moeilijkheden, verlies je kracht.
In Psalm 126 wordt gezegd dat we de terugkomst naar Israël als een droom beleven. We vervullen de droom van miljoenen mensen die dat niet konden. Zelfs Mozes en Aäron mochten Israël niet in. We zijn bevoorrecht om in Israël te wonen. Het is niet gemakkelijk, maar het geloof, de Bijbel en de Thora geven ons kracht.

Laatste vraag, Gideon: Waar kunnen we voor bidden?

Voor vrede. Voor onze soldaten, dat ze gezond terugkomen, want we krijgen helaas iedere week slechte berichten. Dat we een licht zullen zijn voor alle andere volken. Dat de tempel wordt gebouwd. Dat de Masjiach zal komen. Daar geloven we allemaal in!

Bron: Christenen voor Israël

Dit artikel is afkomstig uit het maandblad Hadderech van juli/augustus 2026