Hans Kragten

Aan Hadderech-secretaris Hans Kragten vroegen we naar zijn ervaringen met christelijk antisemitisme. Helaas wordt hij daarmee inderdaad geconfronteerd, zowel in zijn eigen gereformeerde-bondsgemeente als binnen zijn familie (red.).

Laatst zei een gemeentelid tegen me: “Wanneer houdt dat volk van jou eens op met het bombarderen van Iran?” In zulke situaties probeer ik uit te leggen wat er speelt. Ik vroeg hem: “Wat zou Nederland doen als een ander land je al tientallen jaren van de kaart probeert te vegen?”
Wat mij opvalt, is dat in de kerk zo weinig kennis is van de achtergrond van het conflict. De meeste mensen weten niet dat de Iraanse leiders handelen vanuit de islamitische overtuiging dat de strijd tegen het Joodse volk de komst bespoedigt van de Mahdi, die de legers zal verzamelen, Jeruzalem zal bevrijden en de Joden zal dwingen zich te bekeren tot de islam.
Ook op de Bijbelkring kwam ik een vorm van antisemitisme tegen. Ik vertelde er over het joodse gebruik om na een overlijden een ingescheurd kledingstuk te dragen tijdens het sjiwwe zitten, in de eerste rouwweek. Daarop werd opgemerkt dat het “typisch iets voor Joden” zou zijn om daarvoor kleding te kiezen die men zonder bezwaar kan scheuren. Zulke opmerkingen zijn niet kwaad bedoeld, maar men heeft niet door wat men eigenlijk zegt.

Heel pijnlijk vind ik dat negatieve stereotypen ook binnen mijn familie voorkomen, bijvoorbeeld het idee dat het bankwezen in handen van Joden zou zijn. Ik probeer dan uit te leggen waar zulke beelden vandaan komen en waarom ze niet kloppen. Hopelijk zet dit mensen aan het denken.
Daarnaast merk ik veel onwetendheid over de Joodse wortels van het christelijk geloof. Op de ma nnenvereniging hebben de meesten daar niet eens belangstelling voor. Alle nadruk ligt op Jezus en de verlossing. Dan kan ik niet nalaten om te zeggen dat Jezus naar de synagoge ging, niet naar de kerk, en dat Hij Psalmen zong en niet uit het liedboek der kerken. Tegelijk ben ik dankbaar voor onze Bijbelgetrouwe predikant die hier wél oog voor heeft.

Maar ik besef dat een Bijbelse, rechtvaardige visie op het Joodse volk een geestelijke zaak is, waarbij ons gebed het allerbelangrijkste is …

Dit artikel is afkomstig uit het maandblad Hadderech van mei-juni 2026